fa شناسایی ظرفیت های کالبدی توسعه درونی شهر با تاکید بر رشد هوشمند شهری(نمونه موردی : منطقه 10 شهر تهران) جغرافیای و برنامه ریزی شهری شهری Geography and Urban Planning پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><span b="" mitra="" style="font-family:">افزایش جمعیت و به دنبال آن گسترش فیزیکی شهرها در طول زمان باعث تغییرات مهمی در کاربری ها و فعالیت ها می گردد. شهر تهران در دهه های گذشته با این دگرگونی ها مواجه بوده است و نیز محور قزوین در منطقه 10 نمونه ای از&nbsp; این تحول بوده است.. هدف از این پژوهش شناسایی ظرفیت های کالبدی توسعه درونی که از اصول رشد هوشمند شهری است، در منطقه 10 و به ویژه محور قزوین می باشد. روش انجام پژوهش آمیخته ای از روش های کمی و کیفی است. ابتدا با برداشت میدانی از وضعیت کاربری ها، فعالیت ها و بناهای موجود در محور با استفاده از نرم افزار </span><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Arc GIS 10</span>.8<span b="" mitra="" style="font-family:"> فضاهای قابل توسعه شناسایی شدند. سپس با روش پرسشنامه ای، وضعیت محلات جنوبی منطقه در 4 بخش کالبدی، اجتماعی-امنیتی، زیست محیطی و اقتصادی ارزیابی گردید. در گام بعد برای شناسایی عوامل مهم ایجاد کننده وضعیت فعلی،مصاحبه با کسبه و ذی نفعان در محور صورت گرفت که متن مصاحبه با استفاده از نرم افزار </span><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">MAXQUDA 2020</span><span b="" mitra="" style="font-family:">. تجزیه و تحلیل گردید. بر اساس این پژوهش 58/39288 مترمربع واحد فاقد فعالیت و همچنین 61/152391</span> <span b="" mitra="" style="font-family:">مترمربع بنای فرسوده وجود دارد ظرفیت مناسبی برای توسعه درونی می باشد. در 3 بخش کالبدی، اجتماعی-امنیتی و اقتصادی بر خلاف بخش زیست محیطی به ترتیب محلات سلیمانی-تیموری، شبیری-جی، هفت چنار و بریانک وضعیت مناسبی دارند. 25 عامل موثر بر ایجاد وضعیت فعلی از مصاحبه استخراج گردید که این کدها در چهار مقوله دولتی&nbsp; سازمانی، مالکیت، مزیت رقابتی و نیز درونی جای می گیرند.</span></span></span></span></span></span></div> &nbsp; <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:">The increase in population followed by the physical expansion of cities over time causes important changes in uses and activities. The city of Tehran has faced these transformations in the past decades, and Qazvin axis in region 10 has been an example of this transformation. And it is especially the axis of Qazvin. The research method is a combination of quantitative and qualitative methods. First, by taking a field survey of the state of uses, activities and buildings in the axis, using Arc GIS 10.8 software, expandable spaces were identified. Then, with the questionnaire method, the situation of the southern neighborhoods of the region was evaluated in 4 physical, social-security, environmental and economic sectors. In the next step, to identify the important factors creating the current situation, an interview was conducted with the business and stakeholders, and the text of the interview was analyzed using the MAXQUDA 2020 software. According to this research, there are 39,288.58 square meters of inactive units and 15,2391.16 square meters of dilapidated buildings, which have a suitable capacity for internal development. In 3 physical, social-security and economic sectors, unlike the environmental sector, Soleimani-Teymoori, Shubairi-Jey, Haft Chenar and Beryanak neighborhoods are in good condition. 25 factors affecting the creation of the current situation were extracted from the interview, and these codes are placed in the four government categories of organization, ownership, competitive advantage and internal.</span></span></span><br> &nbsp; ,ظرفیت کالبدی,توسعه میان افزا,رشد هوشمند,منطقه 10,خیابان قزوین ,Physical capacity,Infill-development,smart growth,District 10,Qazvin Street 47 63 http://jvfc.ir/browse.php?a_code=A-10-835-1&slc_lang=fa&sid=1 Abbas Rajaei عباس رجائی sarajaei@ut.ac.ir 10031947532846003595 10031947532846003595 Yes 1. Associate Professor, Department of Geography and Urban Planning, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran, Iran دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Reza Abavi Segzabadi رضا ابوی سگزآبادی reza.abavi.s@ut.ac.ir 10031947532846003596 10031947532846003596 No 2. M.A. Student, Department of Geography and Urban Planning, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Forouzandeh Nozari فروزنده نوذری Forozandehnozari@ut.ac.ir 10031947532846003597 10031947532846003597 No 3. M.A. Student, Department of Geography and Urban Planning, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران