مصطفی تقی زاده1 
، احمد اخلاصی*2 ، عباس ترکاشوند1
، احمد اخلاصی*2 ، عباس ترکاشوند1
1- دانشگاه علم و صنعت ایران
2- دانشگاه علم و صنعت ایران ،ekhlassi@iust.ac.ir
2- دانشگاه علم و صنعت ایران ،
چکیده: (107 مشاهده)
کودکان بهعنوان نسل آینده و دارای حق شهروندی، باید در فرایندهای تصمیمسازی و طراحی محیط زندگی خود نقش داشته باشند تا از یکسو رشد هویت فردی و اجتماعی آنان تقویت شود و از سوی دیگر کیفیت فضا افزایش یابد. اهمیت این فرایند در طراحی و برنامهریزی فضاهای معماری و شهرسازی دوچندان میشود. در فرایند طراحی، اقداماتی که در آینده قرار است انجام شود، همواره یکسری شرایط عدمقطعیت را پیشِرو خواهد داشت که هرچه وضعیت این شرایط شفافتر باشد، تصمیمات دقیقتر خواهند بود. لذا ابزارهای متفاوتی برای کاهش این عدمقطعیت و یا کنترل آن، در کنار مفاهیم طراحی و تصمیمسازی بهوجود آمدهاند که هرکدام سعی در بهبود تصمیمها دارند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر واکاوی نقش مشارکت کودکان در تصمیمسازی فضاهای آینده با تأکید بر روش بازی و شبیهسازی در آیندهپژوهی و تبیین کارکرد این رویکرد در شکلدهی فضاهای دوستدار کودک است. در این بین، آیندهپژوهی نیز بهعنوان دانشی میانرشتهای با ابزارهای خاص خود میتواند در بهبود ترسیم فضاهای آینده و به آزمایشگذاشتن تصمیمات اتخاذشده نقشآفرینی کرده و کمک شایانی به کاهش هرچهبیشتر عدمقطعیت نماید .با توجه به این ضرورت، روش بازی و شبیه سازی در آینده پژوهی بهعنوان ابزاری تعاملی جهت ارتقای مشارکت کودکان در فرایندهای طراحی معماری و شهرسازی مطرح میشود. این پژوهش در پی واکاوی نقش مشارکت کودکان در تصمیمسازی فضاهای آینده با بهرهگیری از ظرفیتهای بازی و شبیه سازی آینده پژوهی و ارزیابی نقش این فرایند در شکلدهی فضاهای دوستدار کودک است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و تحلیل مفهومی رویکردهای نوین برای مشارکت کودکان است. از این رو واکاوی فرایندهای مشارکت فعال کودکان و ظرفیتهای طراحی تعاملی برای خلق تجربه فضایی و تصمیمسازی تعاملی با توجه به روش بازی و شبیه سازی در آینده پژوهی اهتمام میگردد. یافتهها نشان میدهد که ترکیب چارچوبهای آینده پژوهی مبتنی بر روش بازی و شبیه سازی با فرایند طراحی تعاملی و فضاهای دوستدار کودک میتواند به توسعه مدلی تعاملی منجر شود که در آن کودکان در تولید معنا، انتخابهای فضایی و تصمیمسازی از مقیاس طراحی داخلی تا مقیاس طراحی شهر نقش مؤثر دارند؛ امری که زمینهساز کیفیت فضایی آینده و توسعه پایدار اجتماعی خواهد بود.
واژههای کلیدی: آیندهپژوهی، فرایند طراحی تعاملی، مشارکت کودکان، بازی و شبیهسازی، فضاهای دوستدار کودک
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
