دوره 6، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 6 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Aftabi Z, Shapouri J, Kaviani Rad M, Karbalaei A R. Future Scenarios of Water Security in New Towns A Case Study of the New City of Mehestan.. JFCV 2026; 6 (4)
URL: http://jvfc.ir/article-1-416-fa.html
URL: http://jvfc.ir/article-1-416-fa.html
آفتابی زکیه، شاپوری جواد، کاویانی راد مراد، کربلایی علیرضا. سناریوهای فراروی امنیت آب شهرهای نوبیناد از منظر آینده نگاری؛ مطالعه موردی شهرجدید مِهستان. فصلنامه چشم انداز شهرهای آینده. 1404; 6 (4)
1- دانشگاه خوارزمی
2- ،kaviani@khu.ac.ir
2- ،
چکیده: (229 مشاهده)
از چند دهه پیش تاکنون مهاجرت به کلانشهرها روندی فزاینده یافته است. پیامدها و بازتابهای این حرکتِ جمعیتی گسترده دولتها به ویژه در کشورهای توسعه نیافته را در قالب ساخت شهرهای جدید برای مدیریت این سرریز جمعیتی به تحرک واداشته است. این در حالی است که این دست شهرها ظرفیتهای محیطی بهویژه منابع آب لازم برای جمعیت مهاجر سرازیر شده را ندارند. از این رو، امنیت آب شهرهای نوبنیاد از دغدغههای مهم مدیریت این دست شهرهاست. شهر نوبنیاد مهستان در استان البرز چنین ویژگیهایی دارد. مقاله حاضر که از نظر نوع پژوهش؛ کاربردی و روش حاکم بر آن، توصیفی- تحلیلی است، بر تبیین سناریوهای محتملِ فراروی امنیت آب در شهر نوبنیاد مهستان استوار است. دادههای مورد نیاز پژوهش با روش کتابخانهای و میدانی گردآوری و با بهرهگیری از نرمافزارهای Micmac و Scenario Wizard تحلیل و بررسی شدهاند. نتایج پژوهش نشان داد که از 19 وضعیت احتمالی مربوط به پنج الگو سناریو با سازگاری قوی، وضعیتهایی که امنیت آب فراروی شهر نوبنیاد مهستان را در آستانه بحران بیان میکنند، با 84/36 درصد بیشترین وضعیتهای احتمالی ممکن را در بر میگیرند. بنابراین وضعیتِ فراروی امنیت آب در شهر جدید مهستان، در آستانه بحران نمود یافته است. در این راستا، برنامهریزی و اجرای سیاستهای مدیریت پایدار منابع آبی با استفاده از فناوریهای نوین و تقویت زیرساختهای ذخیره و توزیع آب پیشنهاد شد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
