علی شماعی*1 
، محمد ایامی2 ، علی حیدری نیانایینی2
، محمد ایامی2 ، علی حیدری نیانایینی2
1- دانشگاه خوارزمی ، shamai@khu.ac.ir
2- دانشگاه خوارزمی
2- دانشگاه خوارزمی
چکیده: (24 مشاهده)
این پژوهش با تمرکز بر «چشمانداز درآمدهای پایدار شهری در توسعه گردشگری افق ۱۴۲۰ خواف»، میکوشد مسیرهای سیاستیِ تبدیل ظرفیتهای گردشگری شهر به منابع مالی قابل اتکا برای مدیریت شهری را تبیین کند. پژوهش از نظر هدف شناختی–کاربردی و از نظر رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) است. دادهها به روش اسنادی (برای استخراج چارچوب سیاستها و شاخصها) و پیمایشی (پرسشنامه خبرگان و مدیران/کارشناسان مرتبط با مدیریت شهری، گردشگری، میراث فرهنگی و سرمایهگذاری) گردآوری شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تی تکنمونه در نرمافزار SPSS (با مقدار مبنا ۳ در طیف لیکرت) و برای وزندهی و اولویتبندی سیاستها از فرایند تحلیل شبکهای (ANP) در نرمافزار Super Decisions استفاده شد. نتایج ANP نشان داد سیاستهای «تجهیز زیرساختها و تسهیلات ویژه برای جلب سرمایهگذاری خصوصی در گردشگری» (W6)، «تهیه طرحهای بلندمدت توسعه گردشگری با مشارکت دولت، سرمایهگذاران و مردم» (W7) و «تدوین چشمانداز توسعه گردشگری با نظرخواهی از مردم بومی» (W8) بالاترین اهمیت را برای تحقق افق ۱۴۲۰ دارند؛ پس از آن، «تنظیمگری هزینهها و قیمت خدمات اقامت و پذیرایی» (W10) و «ایجاد سازوکار رسیدگی به درخواست مردم و سرمایهگذاران» (W9) در اولویتهای بعدی قرار گرفتند. با این حال، آزمون تی نشان داد میانگین اکثر سیاستها کمتر از ۳ است و بیانگر وجود شکاف اجرایی معنادار در وضعیت موجود است؛ تنها سیاست احیای سنن بومی و صنایعدستی (W17) وضعیت مناسبتری نشان داد. برآیند یافتهها حاکی است تحقق چشمانداز درآمدهای پایدار شهریِ گردشگریمحور در خواف تا افق ۱۴۲۰ مستلزم تمرکز مرحلهبندیشده بر رفع شکاف زیرساختی–سرمایهگذاری، نهادینهسازی برنامهریزی بلندمدت مشارکتی، تقویت پاسخگویی نهادی و تنظیمگری بازار خدمات گردشگری است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
جغرافیای و برنامه ریزی شهری شهری
دریافت: 1405/6/6 | پذیرش: 1405/6/11
دریافت: 1405/6/6 | پذیرش: 1405/6/11
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
