حجت صادقی*1 
، فرهاد جوان2 ، حامد امیری3 ، مهدی رضایی4 ، مهدی یوسفیان5
، فرهاد جوان2 ، حامد امیری3 ، مهدی رضایی4 ، مهدی یوسفیان5
1- گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، h.sadeghi@geo.ui.ac.ir
2- گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3- کارشناسی ارشد،دانشگاه آزاد بروجن، بروجن، ایران
4- کارشناسی ارشد ، دانشگاه آزاد سمیرم، سمیرم، ایران
5- کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد دهاقان،دهاقان، ایران
2- گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3- کارشناسی ارشد،دانشگاه آزاد بروجن، بروجن، ایران
4- کارشناسی ارشد ، دانشگاه آزاد سمیرم، سمیرم، ایران
5- کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد دهاقان،دهاقان، ایران
چکیده: (92 مشاهده)
گردشگری یک رویکرد اقتصادی مهم برای توسعه در عصر حاضر است و شهرهای کوچک با توجه به برخی منابع طبیعی، فرهنگی و تاریخی می تواند در این زمینه، پیش رو باشند. شهر گلشن در شهرستان دهاقان و در استان اصفهان به عنوان های یکی از شهرهای کوچک، پتانسیل قابل توجه ای جهت گردشگری دارد و بهره برداری از این پتانسیل ها، نیازمند برنامه ریزی جامع دارد. در این پژوهش در ابتدا سنجش نگرش شهروندان نسبت به گردشگری و سپس تحلیل محدودیت ها و ظرفیت های توسعه گردشگری در چارچوب برنامه ریزی جامع راهبردی و تعریف چشم انداز مورد تاکید بوده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی است. جامعه آماری را کارشناسان و شهروندان تشکیل داده اند که ۶۶ نفر از شهروندان و ۲۴ نفر در حوزه کارشناسان به عنوان حجم نمونه انتخاب و پرسشگری شده اند. روایی و پایایی پرسش نامه نیز از طریق نخبگان و ضریب کرونباخ(بیشتر از ۷۰/۰) بررسی و تایید شد. نتایج نشان داد که نگرش شهروندان نسبت به جذب گردشگر در سطح کمتر از ۰۵/۰ مثبت و معنادار است (میانگین کلی ۸۲۶/۳).در بخش نیازسنجی فرهنگی، شهروندان بر اهمیت حفظ و مرمت بناها (۱۹۰/۴) و توجه به فرهنگ بومی (۱۲۸/۴) تأکید داشتند که نشاندهنده اولویت بالای توجه مردم به فرهنگ و هویت شهر است. تحلیل راهبردی با مدل SWOT نشان داد که گردشگری گلشن با وجود نقاط قوت برجستهای مانند گلخانهها (وزن ۴۹۲/۰)، مهماننوازی مردمی (۴۳۰/۰) با ضعفهایی همچون نبود برند منحصربهفرد (۴۸۲/۰) و ضعف زیرساختهای اقامتی (۴۶۷/۰) مواجه است. در بخش فرصتها، توسعه گردشگری علمی (۴۷۶/۰) و برگزاری رویدادهای بومی (۴۲۱/۰) بیشترین وزن را داشتند، درحالیکه بحرانهای زیستمحیطی (۴۶۹/۰) مهمترین تهدید شناسایی شد. با استفاده از ماتریس QSPM، شش راهبرد عملیاتی اولویتبندی شد که ایجاد زیرساخت و امکانات گردشگری با امتیاز ۶۸/۱۴به عنوان اولین اولویت شناخته شد. در نتیجه چندین پروژه پیشران از جمله توسعه اقامتگاههای بومگردی، توسعه منطقه اکوتوریسمی سورمنده، آگروتوریسم و گردشگری علمی مبتنی بر رصدخانه پیشنهاد شد.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
جغرافیای و برنامه ریزی شهری شهری
دریافت: 1405/1/28 | پذیرش: 1405/3/9
دریافت: 1405/1/28 | پذیرش: 1405/3/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
